Herinneringen aan en van Marlene Dietrich
Marlene - icoon van de filmgeschiedenis, vamp en diva: dezelfde legendes zijn geassocieerd met de naam Marlene Dietrich sinds haar vertrek uit Berlijn om als een komeet de wereld te veroveren als een blonde Venus na haar triomf als Lola in de film "The Blue Angel" in de vroege jaren 1930. Deze actrice was tegenstrijdiger, moderner en compromislozer dan welke andere Hollywoodster ook. Maar wat deze vrouw zo buitengewoon maakte, wordt pas duidelijk als we haar in haar eigen tijd zien.
Marlene Dietrich droeg broeken toen vrouwen daarvoor op straat werden geslagen. Ze nam haar kind mee naar Hollywood toen moeder worden het einde betekende voor een erotische filmster. Ze weerstond de verleiding van Hitler toen veel van haar collega's omvielen. En ze begon een tweede carrière als diseuse op een leeftijd dat anderen voorgoed met pensioen gingen.
In haar lezing presenteert Claudia Michelsen het leven van een vrouw die haar hele leven lang systematisch aan de aandacht ontsnapte en nog steeds voor raadsels zorgt: Hoe kon ze, wier minnaars Erich Maria Remarque, Gary Cooper, Jean Gabin, John F. Kennedy en Yul Brynner heetten, zichzelf niet mooi noemen? Ze had immers wereldfaam verworven met haar overweldigende erotische uitstraling. Waarom twijfelde ze aan haar acteerkwaliteiten? En hoe kon het dat deze verafgode diva een leven lang klaagde over eenzaamheid? Marlene Dietrich beantwoordt deze en andere vragen in haar memoires, waarin ze een onverbloemd verslag geeft van haar bewogen leven.