"Van reddingsbellen, tongentrekkers en lijkenhuizen" Een inzichtelijke reis door de tijd met dichteres Friederike Kempner
Ze is een Fräulein en is dat haar hele leven geweest. Sommige mensen maakten haar belachelijk vanwege haar onbedoelde humor, anderen hadden respect voor haar inzet voor sociaal welzijn, haar strijd tegen antisemitisme en haar ogenschijnlijke dood. De Silezische dichteres Friederike Kempner (1828-1904) was een voorbeeld toen mensen bang waren om levend begraven te worden. Nu doet ze voor het eerst live verslag van haar tijd, haar inspanningen en de innovaties die aanleiding gaven tot deze angst. Artsen, natuurkundigen en wetenschappers werkten samen om een einde te maken aan de schijndood door wilde uitvindingen te lanceren om de dood beter vast te stellen en mensen uit het graf te redden. Maar hoe of waardoor is deze angst ontstaan? En wat heeft de komst van elektriciteit ermee te maken? Waarom waren er tongentrekkers en tepelknijpers nodig, wat hebben Hans Christian Andersen, Bertolt Brecht, Alfred Nobel en Dostojevski met elkaar gemeen en wat doet een mortuariumverzorger? Al deze vragen worden beantwoord tijdens dit illustere evenement.
