geïllustreerde lezing over "Het mozaïek van Hannes Hegen – stripverhalen in de DDR"
Tegen een achtergrond van moskeeën en minaretten jaagt een groep woedende mannen in harembroeken en met tulbanden op het hoofd, zwaaiend met kromzwaarden en hellebaarden, achter drie kabouters met bolle neuzen aan. Ook zij zijn gekleed in oosterse kostuums. De ene is zwart, de tweede blond en de derde roodharig. Zo verschenen Dig, Dag en Digedag in december 1955 voor het eerst op de voorpagina van het tijdschrift MOSAIK. Vanaf dat moment zouden de Digedags, zoals iedereen ze noemde, trouwe metgezellen worden van generaties kinderen en jongeren in Oost-Duitsland.
De man die dit voor elkaar kreeg, stond bij iedereen bekend als Hannes Hegen. Zijn echte naam was Johannes Hegenbarth; hij stamde uit een wijdvertakte familie van glasblazers en kunstenaars in het Sudetenland en vond via kunstnijverheid en perskarikaturen de weg naar zijn „beeldverhalen“ over de Digedags.
De artistieke nalatenschap van Hannes Hegen bevindt zich sinds 2009 in het Zeitgeschichtliches Forum Leipzig (ZFL), waar prof. dr. Bernd Lindner tot 2015 werkzaam was als wetenschappelijk medewerker en tentoonstellingscurator. De cultuurhistoricus en -socioloog is een van de weinige mensen die de kunstenaar persoonlijk heeft kunnen ontmoeten en met hem van gedachten heeft kunnen wisselen, en die uiteindelijk in 2015 ook zijn biografie mocht schrijven.
In 2022 verscheen vervolgens „Das MOSAIK von Hannes Hegen – Comic in der DDR“, dat ter gelegenheid van zijn 100e geboortedag vorig jaar in een bijgewerkte versie opnieuw werd uitgegeven. Op 1 september laat prof. Lindner ons in een ongeveer 60 minuten durende, rijk geïllustreerde PowerPoint-lezing kennismaken met Hannes Hegen en het MOSAIK.