Al het bewijs van de wereld

Een toneelstuk voor in de klas van Lucie Vérot, uit het Frans vertaald door Wolfgang Barth

Twee kinderen uit een klas raken besmet met een zeer besmettelijk maag-darmvirus. Doordat ze in isolatie zitten, hebben ze veel tijd om onderzoek te doen. Op internet is van alles te vinden, bijvoorbeeld ook informatie over een prehistorisch virus dat in het eeuwige ijs heeft overleefd en door de klimaatverandering is blootgelegd. Zou het misschien kunnen dat ze opzettelijk zijn besmet? Zijn er in het naburige dorp geen farmaceutische bedrijven gevestigd? Die zouden hier toch zeker van profiteren! En wat een toeval dat ze juist na de biologieles, waarin ze petrischalen uit de laboratoriumkast moesten halen, ziek werden.
Uiterlijk nadat de twee ’s nachts hun impopulaire lerares hebben zien snijden in sneeuw in taartvormen, is het hen duidelijk: er klopt iets niet!
De steeds intensievere zoektocht naar vermeend bewijs maakt de hulpeloze lerares uiteindelijk verdacht van deelname aan een internationaal virusonderzoeksproject. De complottheorie verspreidt zich over de hele klas en het internet en neemt steeds absurdere vormen aan.
De Franse schrijfster Lucie Vérot laat in haar stuk op levendige wijze zien hoe ongelooflijk snel en gemakkelijk complottheorieën ontstaan uit wantrouwen in combinatie met nepnieuws. Ze laat zien hoe ongegronde paranoia zich als een virus verspreidt en hoe belangrijk het is om beweringen niet klakkeloos door te geven.