Wat we niet zeggen – Verhalen die onder de huid kruipen – in het IBZ Rostock

Wat we niet zeggen – Verhalen die onder de huid kruipen
Kunstenaars van het Duits-Oekraïense Centrum Rostock e.V.

Olha Cheremushkina – Body Art
Lesia Ivanenko – Fotografie
Oleksandra Yakymenko, Vira Momot, Lesia Ivanenko, Tetiana Didur, Everest Girard – literaire teksten
Wat we niet zeggen
Verhalen die onder de huid zitten

Het vrouwelijk lichaam behoort tot de meest zichtbare beelden van onze samenleving. Het wordt bekeken, beoordeeld, geïdealiseerd en becommentarieerd. Over schoonheid, leeftijd of uiterlijk wordt openlijk gesproken. Veel minder zichtbaar blijven echter de ervaringen die zich in het lichaam vastleggen: verlangen, eenzaamheid, begeerte, kwetsbaarheid, verlies, schaamte of de angst om kostbare levensduur te verliezen.

Het project „Wat we niet zeggen“ richt zich op dit spanningsveld tussen zichtbaarheid en onzichtbaarheid. Het vraagt zich af waarom we het gemakkelijker vinden om over het vrouwelijk lichaam te praten dan over de ervaringen, herinneringen en gevoelens die erin leven.

Het uitgangspunt van het project zijn verhalen van vrouwen van verschillende leeftijden en verschillende achtergronden. Oorlog, vlucht en migratie vormen daarbij een deel van deze ervaringen, maar staan niet als enige centraal. Het project zoekt naar wat vrouwen verbindt, ongeacht hun afkomst, generatie of levensverhaal.
Idee

Er worden verhalen verzameld over datgene waar vaak over wordt gezwegen: over nabijheid en afstand, intimiteit en seksualiteit, ouder worden, eenzaamheid, verloren tijd, onvervulde relaties en het verlangen naar een nieuwe start.
De centrale vraag luidt: waarom vindt onze samenleving het makkelijker om naar het vrouwelijk lichaam te kijken dan te luisteren naar de verhalen die erin leven?

Installatie
Het project combineert literatuur, body art, fotografie en video tot één gezamenlijke artistieke installatie.
De body art-werken van Olha Cheremushkina beschouwen het lichaam niet als een object van beschouwing, maar als drager van herinneringen, identiteit en ervaring. Het bewuste gebruik van het naakte lichaam dient noch ter provocatie, noch ter erotisering. Het opent een ruimte voor vragen over kwetsbaarheid, intimiteit, seksualiteit, schaamte, verlangen en persoonlijke vrijheid.

Het ontstaansproces wordt op film vastgelegd. Tegelijkertijd ontwikkelt Lesia Ivanenko een fotoreeks die fragmenten van een leven toont: beschilderde huid, handen, ruggen, haren, stoffen en alledaagse voorwerpen – een leeg kussen, een mobiele telefoon met ongelezen berichten, ruimtes van wachten en sporen van menselijke aanwezigheid.

Literatuur
Uit de verzamelde verhalen ontstaat een cyclus van literaire teksten – gedichten, innerlijke monologen, miniaturen, brieven en digitale dialogen.
De teksten illustreren de tentoonstelling niet. Ze vormen een op zichzelf staand artistiek niveau en gaan een dialoog aan met fotografie, body art en video.

Tentoonstelling
De tentoonstelling is opgevat als een belevingsruimte. Lichaam, beeld, taal en beweging komen tegelijkertijd samen en openen verschillende perspectieven op herinnering, identiteit en vrouwelijke ervaring.
Tijdens de opening vindt een literair-performatieve lezing plaats. Teksten, foto’s, video en het beschilderde lichaam versmelten tot één gezamenlijke artistieke gebeurtenis.
Reflectie
„Wat we niet zeggen“ beschouwt kunst niet als een antwoord, maar als een uitnodiging tot dialoog.
De tentoonstelling vraagt welke ervaringen zichtbaar mogen worden en welke tot op de dag van vandaag verborgen blijven. Ze nodigt uit om opnieuw na te denken over vrouwelijkheid, intimiteit, seksualiteit, leeftijd, migratie en persoonlijke herinneringen.

IBZ – Internationaal Ontmoetingscentrum
Bergstr. 7a
18057 Rostock
Duits-Oekraïens Centrum Rostock e.V.
Tel.: 01520 7151337
ukrzentrumhro2020@outlook.com
www.deutsch-ukrainisches-zentrum-rostock.de